Ernst Löw leest een gedicht van Robert Baeken: "Les seins aux fleurs rouges"

Les seins aux fleurs rouges

Zij bracht een schaal vol rode bloemen,
glimlachte bescheiden, haar overvloed
reikend met nederig gebaar.

Stralend vanaf bronzen schouders
rees haar hals tussen zwart vallende haren.

Zij suste een ogenblik haar overmoed
terwijl haar ogen peilden het peilloze
om onbewogen, met lippen zacht uiteen,
haar volrijpe borsten te tonen:

het tederste fruit, ooit aangeboden.

Haar nobel voorhoofd
bewaarde kalm de armlange afstand
tegen het dorpsgefluister
van haar aanleunende zus,
kijkend naar de blanke veroveraar.


PS. Voor wie dit geschilderd tafereel
met eigen ogen wil beleven:
het doek hangt heden
in New York, Metropolitan Museum.
Ondertekend: Paul Gauguin.