Ernst Löw leest een gedicht van Robert Baeken: "Oktober huiswaarts"

Oktober huiswaarts

Boven het drijven van huizen en akkers
in de waterspiegel van late dagen,
bedreigt de zon gespreide wolkenlagen.

Roerloos volbracht, het gewas.
Stille avonden zijn aan ’t komen.
Hete aardappelen dampen glas.

Vermoeide stemmen vullen kamers.
Vliegtuigen scheuren de hemel diagonaal.
Wordt licht tegelijk ontstoken:
dagelijks en sacraal.