dinsdag 30 juni 2015

Recensies Het verdriet van Turnhout

http://stripinfo.be/recensie.php?recensie=2629

Samenvatting

Op oudejaarsnacht 1909 verdrinkt concertpianiste Emma in een Rotterdamse sluis. Weduwnaar Janus trekt zich terug in zijn geboorteplaats Turnhout. Daar glijdt hij in een eenzame depressie, totdat hij wordt meegezogen in een conflict dat voor grote verdeeldheid zorgt in de stad: de staking van de arbeiders van de papierfabriek. En er is meer: de ontluikende liefde tussen Janus en de 'zwarte weduwe' Nette. Maar daarmee begint het geheim dat hij sinds de dood van zijn vrouw met zich meedraagt steeds verder op te spelen... Het verdriet van Turnhout is een meeslepend, diepmenselijk verhaal over strijd, liefde en verraad. Deze uitgave bevat zowel de historische roman van Robert Baeken als de daarop geïnspireerde panoramische strip van Serge Baeken.

Recensie(s)

Uitgave van een roman en de stripversie in één. 1910: in de haven van Rotterdam verdrinkt de vrouw van Janus Duprez de havenmeester. Janus vertrekt naar Turnhout waar hij vandaan komt, waar hij grond en een woning bezit. Hij bouwt daar een nieuw leven op, probeert zoveel mogelijk goed te doen en durft eerst de Zwarte Weduwe (twee echtgenoten verdacht snel gestorven), op wie hij verliefd is niet ten huwelijk te vragen omdat hij zelf een groot geheim mee torst. Dit alles met als achtergrond de stakingen in Turnhout, de opkomst van het socialisme en de katholieke vakbond. De stripversie is innovatief; tweekleurig, mensen zijn afgebeeld als insecten (wat een aparte kijk op de mensheid geeft) en de plaatjes lopen door vandaar het oblong formaat. Mooi verhaal, prachtig afgebeeld. De auteurs (vader en zoon) staan in België beiden bekend als nieuw talent. Niet ten onrechte. Het gebruikte Vlaams zal voor Nederlandse lezers geen probleem vormen.
Drs. H.H. M. Meyer
Drs. H.H.M. Meyer
In deze recensie staat wel een tikfout: de staking brak een eeuw vroeger uit. Nml in 1910

maandag 22 december 2014

Kerstmis

Kerstmis

Vannacht staan wij weer voor de kribbe.
Het kindeke is slechts van steen,
en wij, veel herder en weinig koning,
zijn van ver gekomen.

Tussen Jozef en Maria zweeft de droom
van d' eeuwige geboorte,
van al wat wondernieuw is,
anders dan gisteren en morgen.

Vandaag gebeiteld in de luchten
als een schreeuw van stilte,
bid ik het Kind:
maak mij weer pasgeboren.

Of bid ik: maak mij wat ik voel
- altijd anders en toch opnieuw een mens.
Mijn hand in de jouwe, één moment,
licht een komeet van duizend jaren aan 't firmament.

Robert Baeken

maandag 15 september 2014

Het verdriet van Turnhout is herdrukt!

Het verdriet van Turnhout is herdrukt en samen met de daarop gebaseerde graphic novel  van zijn zoon Serge Baeken tijdens het voorjaar van 2015 in één band bij de uitgeverij Xtra - Amsterdam uitgegeven.
Het boek is de boekhandel verkrijgbaar of aldaar te bestellen onder het ISBN 978-94-90759-66-7
Prijs: 19,95 €

UITTREKSEL HET LAATSTE NIEUWS:

45 METER LANGE STRIP 'HET VERDRIET VAN TURNHOUT' IN TUIN WARANDE

Stripgids verwacht 10.000 fans


Serge en Robert Baeken voor hun 45 meter lange strip, die buiten opgesteld staat. - Ton Wiggenraad
Serge en Robert Baeken voor hun 45 meter lange strip, die buiten opgesteld staat. - Ton Wiggenraad


Café Ranonkel, een detail uit het 45 meter lange werk. - Ton Wiggenraad
Café Ranonkel, een detail uit het 45 meter lange werk. - Ton Wiggenraad

 Wie het Stripgids Festival bezoekt, kan in de tuin van de Warande een 45 meter lange strip van Serge Baeken bezichtigen. Hij maakte de strip op basis van de roman 'Het Verdriet van Turnhout', die zijn vader Robert Baeken schreef. "Ik maakte de strip toen ik een paar jaar geleden stadstekenaar was in Turnhout", vertelt Serge Baeken. "Ik heb toen de eerste vijf hoofdstukken getekend, maar het verhaal was nog niet af. Om de strip toch volledig te maken, heb ik eind vorig jaar de laatste twee hoofdstukken getekend. Aanvankelijk wilde ik de strip in de Warande ophangen tegen de boog, maar de muur is niet lang genoeg. Daarna ontstond het idee om de strip op aluminium af te drukken en buiten te plaatsen."


Robert Baeken   (Turnhout - 1943) is een man met vele passies, waaronder het leven, de liefde, het schrijverschap en de Argentijnse tango. Hij genoot een technisch-wetenschappelijke opleiding, maar in 1964, na lezing van Henry Millers Black spring  besloot hij schrijver te worden. Terwijl hij voor de kost als technisch tekenaar in de metallurgie actief was, ging er geen dag voorbij zonder dat hij trouw bleef aan zijn roeping. Pas in 1980 debuteerde Baeken met de psychologische roman Van Liefde en ondeugd. Zijn zeer divers oeuvre bevat o.m. 17 romans waarvan 5 in druk.
   De romanstijl van Baeken wordt gekenmerkt door een directe en oorspronkelijke zeggingskracht. In zijn visie dient een schrijver het verhaal nooit de eigen wil op te dringen, maar het zuivere, spontane gevoel en de irrationele, onbewuste krachten te laten spreken. 'In combinatie met zijn scherp psychologisch inzicht en diepe kijk op menselijke verhoudingen levert dit ontroerende en levensechte verhalen op.'
                                                                                                           Esther Gasseling

………………

   ‘Met Robert Baeken zijn wij een uitstekend romanschrijver rijker geworden. Van zijn werk gaat een zachte maar onweerstaanbare bekoring uit. Er stijgt een toon op van rijke menselijkheid, kenmerkend voor verhalen waarin het gaat om mensen die met innerlijke problemen bezig zijn, die hun emoties proberen te ontleden, die op een soort van anti-intellectuele manier intellectueel zijn. De auteur peilt trefzeker naar het innerlijke leven van zijn personages.'      Piet van Aken


zaterdag 13 september 2014

Wijkende verten 11 essays - 183 pagina's

 

 

Binnen de categorie van teksten over levensbeschouwing, bekleden deze gebundelde essays beslist een aparte plaats. Gelinkt aan reeds bestaand gedachtegoed, zoals te vinden bij het boeddhisme, taoïsme, empirisme en existentialisme, wijzen ze op de noodzaak om nog een laatste grens te overschrijden waar elk ‘isme’, elke begrip, elke peiling naar onze menselijke aard ophoudt. Alle in taal gevatte, existentiële vragen, zoals wie wij zijn, of wat leven is, eisen immers dat er verder gekeken wordt dan de uiterlijke vormen van maatschappelijke aankleding. Daarbij komt onvermijdelijk ook het probleem op de proppen dat het wezenlijke zich niet laat formuleren. Zo is het aangewezen de conventie van het woord te doorzien en als enkeling onbetreden paden op te gaan, weg van al het bekende.
   Om die reden vertrekken deze teksten van nul, zonder enige voorkennis. De auteur houdt zich bij wat de feiten hem vertellen. Hij ontmaskert de begrippen, verbonden aan de groepsgeest, aan de continuïteit en duurzaamheid van het maatschappelijke leven, want deze leiden vanzelf tot een valse identiteit, tot dwalingen, destructieve krachten, kwalijke gewoonten, leven op automatische piloot, verslavingen.
   Zijn stellingen nemen echter nooit een autoritair standpunt in. Wel doen ze een beroep op de intelligentie van de lezer, simpelweg door hem te confronteren met feiten waar hij niet omheen kan zonder te kwader trouw te zijn. Daardoor zijn deze teksten nergens tendentieus, nergens voor of tegen.
   Wat nu bij al deze proeven opvalt, is het scherpe onderscheid dat gemaakt wordt tussen enerzijds de ogenblikkelijke individuele gewaarwordingen en anderzijds de verbeelding die dergelijke vluchtigheden tot een levenslang geheel aaneenrijgt en daarmee het praktisch samenleven van individuen binnen een bekend historisch kader mogelijk maakt.
   Eenvoudig gezegd gaat het over alles wat onder het werkwoord ‘leven’ wordt verstaan, wat grondig verschilt van ‘het leven’ dat als zelfstandig naamwoord hiervan is afgeleid.
   Ter afwisseling, ook wel tot meer verduidelijking, wordt dit uiterst belangrijke, meestal over het hoofd geziene onderscheid in elk essay telkens in een andere literaire vorm gegoten, gaande van de zuiver filosofische beschouwing tot allerlei persoonlijke ervaringen en reflecties omtrent religie, ethiek, maatschappelijke toestanden, menselijke gedragspatronen, begrippen rond taal en kunst.

Het eerste hoofdstuk heet ELEMENTAIRE STRUCTUREN en wordt hier ter lezing aangeboden.


maandag 19 december 2011

De kunst van tango - essay


Van de dansende schrijver ROBERT BAEKEN verscheen op 3 maart 2012 bij de Nederlandse POD-uitgeverij BOEKSCOUT (www.boekscout.nl) het essay: DE KUNST VAN TANGO
80 paginas. Afmetingen: 21cm hoogx15cm breed. Geïllustreerd. Prijs: 14,95€

Het boek kan bij elke boekhandel besteld worden mits opgave van de titel en/of het ISBN-nr: 978-94-6176-809-4
Ook is er een link om direct via de uitgeverij oneline te bestellen. Klik hier.
.

Het essay zal op zondag 18 maart aan het publiek worden voorgesteld en vanaf 17h30aan een standje te koop zijn. Iedereen is van harte welkom. Dit op het volgende tangobal te Geel in zaal OC Winkelomheide, Kemeldijk 5 waar de auteur als dj vanaf 15:00 tot 20:00 uur een heerlijke mix van oud gouden, prachtige klassieke en verrassend nieuwe tango's door de zaal zal sturen.

Fragment:
Nu kan de auteur wel voor tango pleiten, toch is het zeker geen dans voor iedereen; hij ligt niet te grabbel. De tango pleit nooit voor zichzelf. Hij is niet te koop. Je moet hem winnen, stapje voor stapje. Je moet hem onder de knie krijgen, door geduld, toewijding, intelligentie, het nemen van de juiste beslissingen en door te volharden in je liefde voor de schoonheid van deze dans en veel van zijn muziek. Je moet hem verdragen in de persoon van jezelf en anderen, want hij kan hard te keer gaan. Zo kan hij je wel naar de hoogste toppen voeren, maar hij kan ook tegen je schenen stampen. Hij kan je vreselijk teleurstellen, zodat je hem boos in de hoek schopt waar hij dan wekenlang als een waardeloze voddenpop blijft liggen. Maar als je echt een hart hebt voor tango, dan loop je hem met de troostende gedachte dat je dank zij tango iets over je gekwetste eigenliefde geleerd hebt, uiteindelijk toch weer na. Want de tango zelf is nooit ordinair. Nooit! Het zijn altijd de mensen, altijd de omstandigheden die schuld hebben. En dus schep je verse moed. Je begint opnieuw. Bij jezelf. Want je weet: het is niet de hoge moeilijkheidsgraad die je tegenhoudt, juist andersom! Anders kan iedereen wel tangodansen. En jij, - zo denk je nu eenmaal, - jij bent toch niet zoals iedereen!




De tangodansende Robert Baeken (°Turnhout, 1943) heeft vele passies, waaronder het
leven, de liefde, het schrijverschap en de tango. In drieënveertig jaar schreef hij een literair

oeuvre in meerdere disciplines. (Poëzie, romans, biografie, essays)

Van zijn hand verscheen:
De gedichten van vervulling (1975) De Galge
Het verzoek (1976) De Galge
Van liefde en ondeugd (1981) Bruna & Zoon
Verzuchtingen (1990) Nioba
Namiddag van een faun (2003) Kingkong Books
De afwezigheid (2004) Kingkong Books
Het zwijgen spreekt (2008) Boekscout
Leonard Baeken en ik (2010) Boekscout
Het verdriet van Turnhout (2010) De Historische Drukkerij
             Herdruk                ((2015) Xtra
De kunst van tango (2012) Boekscout
Wijkende verten (2017)   Brave New Books
Schoppenvrouw (2017)   Brave New Books


In het essay De kunst van tango, heeft de schrijver het in zijn zachte en bekoorlijke stijl over het thans zeer actuele fenomeen en het karakter van de Argentijnse tango. In samenhang met heel wat persoonlijke aantekeningen rond het dansen in het algemeen en de tango in het bijzonder, schetst hij zijn ervaringen als leerling, maar ook wel als tangodocent. Voorts vertelt hij over zijn vriendschappen met sommige Argentijnse grootmeesters. Over alles wat met de maturiteit van het dansen te maken heeft. Over vorm en inhoud. Of over wat de danser met tango kan doen, maar niet minder over wat de tango met de danser doet. Dat is veel meer dan men op het eerste gezicht zou vermoeden. Want de auteur maakt geen onderscheid tussen het pure van de dans en het waarachtige gevoel dat zich ook daarbuiten het beste manifesteert in een grootse eenvoud, om zo vanzelf weerstand te bieden aan alle conformisme en banaal streven.
Chris Van Camp