Ernst Löw leest een gedicht van Robert Baeken: "De Zwemmer"

De zwemmer

In het kielzog van uitnodigend water,
besloot de zwemmer op gevaar van leven
een duik te nemen.

Wat hem aanspoorde, was niet
schoonheid bij de eerste oogopslag;
wel de geheimen van haar diepten.
 
De gezonken knoest proefde enkel nat.
Daarna streelde zijn hand toegeeflijk bitter
haar bedrieglijke buitenkant.

Water hoort de zwemmer hijgen.
Luidruchtige golven leiden tot geschil
over elkanders weinig of teveel. 

De zwemmer verdronk.
Op droog zand aan de overkant 
vond men een verzadigde stronk.